รัก สาม เศร้า

เมื่อวานได้ไปดูรัก สาม เศร้า ซะที หลังจากที่ไป วันพฤหัสที่ เอสพลานาด แล้วไม่ได้ดู เพราะเครื่องขายตั๋ว ระบบมันเดี๊ยง คนเยอะ รอคิวแล้วเจอแซงเลยเซ็งในอารมณ์

เข้าช้าไปน่าจะสัก 30วินาทีได้ เพราะ เปิดตัวมาก็เป็นฉากแนะนำคนแสดง เราเข้าไปดูทันตอน "ฟ้า" กำลังเสียบiPod เพื่อ present projectจบ
หลักๆบทหนังทำได้ดี สะท้อนภาพ ชีิวิต ที่ผ่าน ของ คนในยุคสมัยนี้ได้เป็นอย่างดี หนัง นอกจากจะแสดงให้เห็นถึงความรัก ของเพื่อน ที่อยู่ยั้งยืนยงแล้ว ยัง "แิอบ" ใช้หนังเป็นเรื่องสอนใจ ของ ผู้หญิงกับ "ความไว้ใจ" ได้เป็นอย่างดี ว่า ไม่ควรไว้ใจ คน แม้ แต่จะเข้ามาแล้วดูดี มาก มาย หรือจะเป็น "แฟนที่คบกันมานาน"
ประโยคที่ว่า "มีคนบอกว่าจะได้ใจใคร ต้องเทใจให้เขาก่อน" เป็นเรื่องตลกของคนในยุคสมัยนี้ที่พร้อมจะหักหลัง ทรยศต่อความจริงใจของกันและกันได้ง่ายได้
บทหนังดำเนินเรื่องไปตามทางของมัน ตามแนวทางที่ ผู้กำกับได้วางไว้
สอดแทรก หนังด้วย "ภาพ" ที่มีความหมายเช่น ก่อนจะตัดเข้าฉาก ของ"น้ำ" ภาพ ข้างบน จะแสดงให้เห็น"น้ำ" ก่อนจะเป็น"ฟ้า" ภาพ ของฉากก็จะแสดง"ฟ้า" บุคลิก รูปลักษณ์ของตัวละคร ช่างแสดงออกถึงความเป็นศิลปะ "แห่งตัวตน" หรือ "ปัจเจก" ในแง่ของศิลปะ แต่ล่ะคนได้เป็นอย่างดี (แม้จะเหมือนคนติดยาไปหน่อย :P)
จุดจบที่ค่อนข้างพอจะได้ อารมณ์ แต่ มันกลับทำให้นึกถึง "Do you believe in Destiny" ในหนัง กุมภาพันธ์ ขึ้นมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
แต่จะยังไงก็แล้วแต่ "บท" "ภาพ" "การแสดง" ก็ได้ส่งให้หนังเรื่องนี้ เข้ามาอยู่ ใน ทำเนียบหนังในใจของภพ ในปีนี้แล้ว (แม้จะเอียงเพราะน้องก้อยน่ารักก็เหอะ) แต่หนังเรื่องนี้ก็ ดีจริงๆนะ